Norma PN-EN 16798-1 stawia dla sal, w których uczą się dzieci, próg 1000 ppm CO₂. Klasa z 25 uczniami przy zamkniętych oknach przekracza go w kilkanaście minut i dochodzi do 2000 ppm. Mierzymy to w ponad 30 szkołach. Z uczniami. Z nauczycielami. Z wynikiem, który zostaje w szkole.
„Czy w szkole mojego dziecka mierzony jest CO₂?”
Rodzic w 2026 roku zadaje to pytanie świadomie. Wie, że w klasie z 25 uczniami stężenie CO₂ po 30 minutach przekracza 2000 ppm. Wie, że to wpływa na koncentrację dziecka.
Jeśli odpowiedź szkoły brzmi „nie mierzymy” - rodzic szuka szkoły, która mierzy.
W większych miastach to już realna konkurencja. Dyrektorzy widzą spadek zgłoszeń, naczelnicy edukacji widzą rankingi szkół.
W badaniu zespołu Josepha Allena z Harvardu wyniki testów poznawczych przy 1400 ppm spadły o połowę wobec dobrze wentylowanego pomieszczenia.
Test ósmoklasisty i matura to dokładnie ta różnica. Szkoły z czujnikami zaczynają wyprzedzać sąsiednie placówki w rankingach.
Nauczyciele biologii, chemii, fizyki potrzebują dziś narzędzi: czujników, mikrokontrolerów, podstaw analizy danych.
Bez tego tracą uczniów na rzecz szkół, które mają warsztat. Sami nauczyciele to wiedzą - tylko nie wiedzą, kto ich nauczy.
„Najważniejsze nie jest, czy w klasach jest smog z zewnątrz. Ważne jest, czy uczniowie nie tracą ostrości umysłu od własnego CO₂.”
Działamy w modelu nauki obywatelskiej (citizen science) - uczniowie i nauczyciele mierzą razem z nami. Pomiar, analiza i zmiana idą w jednym procesie.
Pomiary CO₂, PM2.5, wilgotności, temperatury w klasach. Analiza z uczniami. Wdrożenie zmian organizacyjnych (wietrzenie, rytm lekcji) i technicznych (rekomendacje sprzętowe).
„Po 30 minutach lekcji CO₂ w klasie z 25 uczniami przekracza 2000 ppm. Otwarcie okna na 5 minut spada do 700 ppm. To prosta nauka.”
Uczymy nauczycieli, jak wykorzystać czujniki, mikrokontrolery, sztuczną inteligencję i analizę danych w pracy z młodzieżą. Praca z prawdziwymi danymi z własnej szkoły zamiast fikcyjnych ćwiczeń.
„Lekcja chemii o pomiarach realnego powietrza w klasie uczniów ma 3x większą atrakcyjność niż doświadczenie z probówki.”
Warsztat badawczy
Uczniowie z czujnikami w klasie. Analiza danych z poprzedniego okresu. Hipotezy. Sami mierzą wpływ wietrzenia, liczby uczniów, długości lekcji.
Warsztat naprawczy
Sadzenie roślin oczyszczających powietrze (paproć, zielistka, skrzydłokwiat, dracena, fiołek afrykański). 1 uczeń = 1 zestaw. Maks. 30 zestawów na klasę.
Cykl szkoleniowy dla nauczycieli
5-10 spotkań w roku szkolnym. Czujniki, mikrokontrolery, podstawy AI w klasie, analiza danych z własnej szkoły. Po cyklu nauczyciel ma własne scenariusze.
Tyle uczeń spędza rocznie w salach lekcyjnych, w większości bez wentylacji mechanicznej
Tyle pokazuje czujnik w klasie 25 osób po 30 minutach lekcji. Na zewnątrz powietrze ma 420 ppm, a próg dla sal, w których uczą się dzieci, to 1000 ppm. Klasa przekracza go przed końcem pierwszej godziny
źródło: pomiary OpenAir; próg za normą PN-EN 16798-1
Przy tym stężeniu wyniki testów zdolności poznawczych spadły o połowę wobec dobrze wentylowanego pomieszczenia. Przy 950 ppm spadek sięgał kilkunastu procent
źródło: badanie zespołu Josepha Allena, Harvard 2016 (24 osoby dorosłe, 6 dni)
Pomiary CO₂ i PM2.5 czujnikami z sensorem NDIR przez 2-3 miesiące. Dane archiwalne dostępne dla szkoły.
Badawcze (analiza danych) + naprawcze (sadzenie roślin). 1 uczeń = 1 zestaw roślin, maks. 30 na klasę.
Z rekomendacjami i wynikami pomiarów. Materiał do publicznej komunikacji z rodzicami.
STEM/IT - czujniki, mikrokontrolery, AI w klasie. 5-10 spotkań w roku szkolnym. Po cyklu nauczyciele mają własne scenariusze.
Dla uczniów, rodziców, dyrektora. Wzorzec roślin filtrujących (5 gatunków, sprawdzony zakupowy).
Subdomena Twojego miasta (model: krakow.szkolneklimaty.pl). Hostowanie i utrzymanie po naszej stronie.
Mierzalne efekty + plan kontynuacji. Format prezentacji na forach branżowych (ROM-E METIS, Forum Metropolii Krakowskiej, Forum Czystego Powietrza).
Asystent OpenAir to nasz własny rozwój urządzenia od 2019 r. Od 2022 r. wdrażamy program Szkolne Klimaty na zlecenia samorządów. Dzisiaj jesteśmy w Krakowie. Wzorzec replikujemy w kolejnych miastach.
W krakowskich liceach mierzymy CO₂ czujnikami z sensorem NDIR, sadzimy z uczniami rośliny oczyszczające powietrze, prezentujemy wyniki na Forum Metropolii Krakowskiej.krakow.szkolneklimaty.pl
Dotacja Funduszy Norweskich pozwoliła nam pierwszy raz wdrożyć systemowy program pomiarów w 20 szkołach Metropolii. Wprowadziliśmy temat wentylacji do debaty szkolnej na Śląsku.Zobacz na osi czasu
W dwóch szkołach powtórzył się ten sam wynik: problemem okazał się dwutlenek węgla z własnych klas. Pierwsze wdrożenie programu poza Krakowem i Metropolią GZM. Wzorzec do replikacji.Zobacz na osi czasu
Opowiedz nam o szkołach w Twoim mieście. Mówimy: które szkoły rokują najlepszą współpracę, czy zaczynać od podstawówek, czy od liceów, co można zrobić w tym semestrze, a co wymaga roku.
Umów rozmowę przez kalendarzWyślij listę szkół (planowanych do objęcia programem) i ramowy budżet. Odpowiadamy w ciągu 3 dni roboczych z propozycją zakresu i harmonogramu dostosowanego do roku szkolnego.
Poproś o ofertęNa Forum Metropolii Krakowskiej w listopadzie 2025 r. prezentowaliśmy wyniki badań w pierwszych szkołach. Dyrektorzy obecnych szkół podchodzili po prezentacji z pytaniem: „Jak nasze dzieci wypadają wobec sąsiednich szkół?”. To moment, w którym Szkolne Klimaty przestają być inicjatywą jednej szkoły i stają się programem całego miasta. Twoje miasto może być następne.
